Hi!

 

Deedee Bloom

 

heet eigenlijk Lydia Bloem, maar sommige namen vragen om een discobal.
Deedee Bloom is zo iemand die zware onderwerpen bezingt alsof ze net uit de speakers van een dansvloer zijn komen rollen. Disco en dance met een lichte tred, zelfs als het verhaal dat niet is. Ze is een positivo eerste klas, niet omdat het altijd makkelijk was, maar juist omdat het dat niet was.

Haar jeugd was niet vanzelf licht.

Toch ontdekte ze al vroeg dat zwaarte draaglijker wordt als je er iets vrolijks naast zet. Dat inzicht kwam, onverwacht genoeg, tijdens het paardrijden. Of beter gezegd: tijdens het níet kunnen paardrijden. Zodra het paard in draf ging, hotste en klotste Deedee vrolijk op en neer. Ze kon er zelf zó hard om lachen dat ze vergat wat er allemaal niet lukte. Daar, tussen het stuiteren en het lachen, ontstond haar levenshouding: bij elk zwaar onderwerp past ook iets lichts. Soms zelfs iets dansbaars.

 

Samenwerking met Kees Kloost.
Haar levenshouding hoor je terug in haar muziek. Op Spotify staat een lied dat ze samen maakte met Kees. Een samenwerking die voelt als vanzelfsprekend. Bij Kees doet namelijk geen mening ertoe, en dat bevalt Deedee uitstekend. Ze mag hem dan ook heel graag. Soms zijn de beste verbindingen die waarbij niemand gelijk hoeft te hebben. En de ander al helemaal niet.

Als ze niet zingt of shinet,

zit Deedee graag voor haar aquarium. Daar leven haar guppies, neon tetra’s en de prachtige glamidea’s, die met hun rustige bewegingen en subtiele glans precies doen wat zij zo waardeert: aanwezig zijn zonder uitleg. Ze kan uren naar ze kijken. Dagen zelfs. Het is haar eigen kleine universum, waar alles beweegt maar niets hoeft. Behalve op tijd eten geven dan.

Deedee houdt van goud en glitter.

Niet uit ijdelheid, maar uit principe. Een dag niet geshined is een dag niet geblonken is voor haar geen grap, maar een zachte levensregel. Glans is geen vernis, het is een keuze.

Ze heeft zes oudere zussen,

die ze grotendeels negeert. Wat een prestatie is, aangezien ze allemaal bij haar in de straat wonen. Deedee heeft namelijk zelden een mening. Totdat ze er wel een heeft. En tegen de tijd dat die er is, doet het meestal al niet meer toe. Dat vindt ze eigenlijk wel prettig. Haar zussen vragen haar voortdurend wat ze overal van vindt. Dat ze overal niks van vindt, vinden zij lastig.

Deedee Bloom

is iemand die het leven niet ontkent, maar het ook niet zwaarder maakt dan nodig. Ze danst langs de randen van serieuze thema’s, lacht op onverwachte momenten en bewijst keer op keer dat lichtheid geen oppervlakkigheid is, maar een vorm van wijsheid.
En als het even tegenzit?
Dan shinet ze gewoon wat harder.